Um Lindu Karen




Linda og fyrsti hesturinn, Funi frá Stórulág.

Ég heiti Linda Karen Gunnarsdóttir, fædd þann 9. júní hið ágæta ár 1985. Mér datt svona í hug að gera þessa síðu mér til gamans og til að vekja einhverja umræðu í hestasamfélaginu um áhugaverð málefni. Síðan á einnig eftir að virkja hvetjandi fyrir mig í minni hestamennsku og námi ef einhverjir lesendur verða að henni - þá er betra að standa sig í góðu fréttunum.

Ég byrjaði mína hestamennsku 11 ára gömul en jólin 1996 fékk ég hest að gjöf að nafni Funi frá Stórulág. Funi þessi reyndist ómetanlegur og hafði mikil áhrif á mig. Ég lét svæfa hann í haust því ellin var herja heldur mikið á hann og er hann grafinn í dýrakirkjugarðinum að Hurðarbaki í Kjós.

18 ára gömul keypti ég svo 8 hesta hús í Víðidal. Ég á náttúrulega bestu mömmu í heimi sem fékk upphaflega hugmyndina hálfu ári fyrr að ég ætti kaupa mér hesthús fyrir þetta fjögurra hesta stóð mitt. Ég hélt þá að kerlingin væri orðin galin og tók þetta ekki í mál. Þegar draumahesthúsið fór á sölu var ég ekki lengi að pumpa dömuna sem stóð enn við boðið og ég fékk húsið. Þannig liðu 4 ár - vinna, vera í menntaskólanum, borga hesthúsalánið, reka hesthúsið og ríða út. Í fyrravetur var ég komin með alveg nóg - hesthúsið var orðið eins og risastór hvalur á bakinu á mér svo ég ákvað að selja það og fara að leigja aftur sem hefur verið voða gott - þó maður sakni þess þó stundum að vera foringinn í húsinu, heheh.



Ég fyrir 2 árum... verð að gera eitthvað í mínum myndamálum...

Ég fer í Landbúnaðarháskólann á Hvanneyri í haust og fer á hestabrautina. Þetta nám er tilvalið fyrir þá sem langar ekki að verða tamingamenn að atvinnu heldur verða fræðimenn, rannsakendur og þess háttar. Mig langar að B.S. verkefnið mitt verði rannsókn á afturfótahreyfingum íslenska hrossa og held ég að það verði gífurlega spennandi þar sem það er mér afar hugleikið. Ég hef svo sem ekki neina nákvæma hugmynd um hvað ég ætla að verða þegar ég verð stór - annað en það að nota líf mitt til að vinna að velferð dýra á Íslandi og vonandi um allan heim - og auðvitað að gera eitthvað tengt hestunum. Mitt markmið er að þegar ég verð orðin hrútgömul kona þá geti ég litið glöð til baka hugsandi til þess hversu margir hafa orðið hamingjusamir, bæði dýr og menn, af því að ég lagði mig alla fram til þess að svo mætti verða. Þá get ég dáið hress og kát - og vonandi úr hlátri.



Ég er í stjórn Dýraverndarsambands Íslands sem er að fara af stað með nýjar áherslur þar sem mest verður lagt upp úr fræðslu út í samfélagið. Heimasíðan er www.dyravernd.is. Fyrir sambandið er ég svo einn fjögurra nefndarmanna í Dýraverndarráði sem er ráðgjafi fyrir Umhverfisráðuneyti. Gaman er frá því að segja að búið er að setja á laggirnar nefnd sem mun búa til ný og betri dýraverndarlög sem er alveg frábært og mjög svo þarft.




Matti litli hennar Þuríðar vinkonu og Linda, rosagóðir vinir

Já þá þar hafið þið það. Daman ætlar að hjálpa til við að gera þennan heim að betri stað, njóta lífsins með draumaprinsinum, hestunum, familíunni og vinunum og bara vera þakklát fyrir hvern dag - því þetta er svo stórkostlegt líf.

Flettingar í dag: 73
Gestir í dag: 20
Flettingar í gær: 124
Gestir í gær: 59
Samtals flettingar: 48213
Samtals gestir: 17340
Tölur uppfærðar: 17.3.2010 19:13:58