Fór og heimsótti Spólu og Heimi á Kjartansstaði í vikunni. Ekkert folald komið enn! Það væri nú ekki leiðinlegt ef það kæmi á þriðjudaginn þann 9. júní - en þá verð ég 24 ára og gaman að fá folald í heiminn á afmælinu sínu! En vonandi lætur það ekki bíða of lengi eftir sér því ég er orðin svo svakalega spennt. Það verður alveg yndislegt að fá afkvæmi undan henni Spólu, og vona ég að það líkist henni því skapgerðin hennar er svo skemmtileg. Ákveðin, klár, fjörug, næm, viljug og ekki síst alveg afskaplega kelin! Getur sko alveg dormað í höndunum á manni langtímum saman. Mér þykir alla vega óskaplega vænt um hana og það er skemmtileg saga að baki því hvernig ég eignaðist hana, en meira um það má sjá undir Ræktun. Svo er faðirinn, gæðingurinn Tývar heldur ekkert slor, hann er í miklu uppáhaldi líka svo ég hlýt að verða ánægð með útkomuna.




Bumbulínan hún Spóla Smáradóttir.

Ég er komin með veglegan nafnabanka af skemmtilegum nöfnum sem minna mann á það sem hvetur andann, t.d. eins og Hamingja, Gæfa, Hugsjón, Hugprúð, Viska, Bjartur, Styrkur, Sigur.... Það er erfiðara að finna hestanöfn en líklega fær folinn að heita Týr ef það verður rauðtvístjörnóttur hestur til heiðurs föður sínum ef hann erfir lit hans. Reyndar fann ég upp á frekar sérstöku nafni sem ég er mjög hrifin af en eflaust á mörgum eftir að finnast það bæði furðulegt og óþjált. Tilfinningin sem ég fæ þegar ég heyri nafnið er mjög falleg og einlæg og því þætti mér ekki leiðinlegt að eiga hest sem sífellt minnir mig á hvað þetta er mikilvægt. Nafnið er Þakklát. Það er nefnilega svo auðvelt að finna til gleði og hamingju þegar maður er þakklátur - það færir mann inn í einlægnina sem er svo dýrmætt. Þakklát frá Reykjavík - hahah já því ekki. Líklega ætti það þó betur við afkvæmi undan Stillingu þar sem hún er ljúfmennskan uppmáluð, Spóla er svo miklu kraftmeiri týpa - en maður veit aldrei fyrr en maður sér folaldið og orkuna sem streymir frá því hvaða nafn hæfir því best.




Heimir bolla sem þolir ekki myndavélar. Hann var þó svo einbeittur á smellusýningunum á síðasta landsmóti að hann tók ekkert eftir því þegar fólk var að ljósmynda hann þegar hann var að sýna kúnstir en vanalega tekst hann hálfpartinn á loft.

Ég veiddi Heimi fyrst úr hópnum og klippti á honum hófa og byrlaði honum ormalyf sem hann var nú ekkert alltof hrifinn af sem fyrr. Svo varð ég nú að athuga hvort hann myndi nú ekki það sem ég hafði kennt honum fyrir smellusýninguna á landsmótinu í fyrra og viti menn, hann mundi það auðvitað allt saman. Hann var rosalega ánægður með sig og fannst gaman að komast í smá tengsl við ,,siðmenninguna'' og framkvæmdi æfingarnar með miklum sóma. Hann náði meira að segja að takast á loft þrátt fyrir allt spikið og prjónaði hálfa leið upp í loft - en svo tók bumban fullmikið í og hann var fljótt kominn aftur á allar fætur. Ég kenndi honum aðeins inná spænska sporið í den og það er svo skemmtilegt að þegar hann prjónar þá sparkar hann svona út í loftið eins og þegar hann gerir sporið. Ég verð að kenna honum fleira í framtíðinni. Ingólfi ,,bónda á Kjartansstöðum'' þótti þetta nokkuð skemmtilegt og vakti Heimir þónokkra lukku á hlaðinu, spriklandi með sitt spik til himna áður en ég sleppti honum í frelsið aftur.




Hér er nóg af faxi.

Svo fór ég og sótti Spólu og kom henni fyrir hjá þrem drottningum sem eiga von á sér bráðlega - tvær þeirra Ternudætur og önnur til undan Trostan Ternusyni. Ekki leiðinlegt að hafa hana Spólu mína með þeim, hún er bara mætt í ,,hirðina'' þarna í hólfinu og bara svona bráðhugguleg með sína bumbu. Hún lítur mjög vel út, mjög faxprúð með fallegt hárafar. Þegar ég var að sækja hana tók hún dulitla syrpu áður en hún leyfði mér að klófesta sig, flugrúm þrátt fyrir bumbuna kerlingin.




Jæja... er það hryssa eða hestur ... ! Folaldið liggur greinilega hægra megin á myndinni og bumban heldur veglegri þeim megin.

Ég hlakka alla vega mikið til þess að sjá afkvæmið, það ætti nú að geta hreyft sig. Svo fer Spóla væntanlega undir afskaplega efnilegan Töfrason sem ég hef minnst á áður - og þar ætti ég ekki síður að fá hreyfingamikið afkvæmi, vonandi bæði á fram- og afturfótum. Það má segja að sá hestur sé ,,þaulræktaður afturfótahreyfingahestur'' en bæði faðir hans og móðir búa að slíkum hreyfingum - svo ég vona að það komi fram í afkvæmum hans, sem væri mér mikil gæfa.

Með bestu kveðju,
Linda Karen