Stilling horfir út í vindinn

Sælinú. Hér er allt gott að frétta og nóg að gera. Búin að vera mjög upptekin undanfarið! Í síðustu viku fór ég á Dýraverndarráðsfund og stjórnarfund hjá Dýraverndarsambandi Íslands sem var mjög áhugavert og nú verður að fara að setja allt á fullt. Vil minna á heimasíðuna www.dyravernd.is - ef þið viljið taka þátt í starfinu, endilega að hafa samband!




Gjörningur um Jarðarsáttmálann og Sjálfbæra þróun þar sem hver þráður skiptir svo miklu máli fyrir jörðina og hamingju og tilvist allra lífvera hennar. Ljósm. Eva Ágústa.

Fyrir tveimur vikum var ég með erindi á ráðstefnunni ,,Samræður frá hjarta til hjarta'' sem var haldin í ráðhúsinu í tengslum við sýninguna Sjálfbær þróun á heimsvísu. Ráðstefnan var haldin af ungmennadeild SGI á Íslandi sem eru friðarsamtök búddista og átti að hvetja þá sem komu um að einstaklingurinn hefði mikinn kraft til að breyta heiminum til hins betra. Yfir 100 ungmenni mættu sem var mjög gaman og var þetta frábær dagur. Reynslan mín vakti mikla lukku en hún fjallaði um hvernig ég byrjaði að vinna að velferð dýra, hvernig ég kom Beisli án Méla á framfæri og hver jákvæðu áhrif þess urðu og fleira. Allt gekk þetta ljómandi vel og ég vona að einhver hafi fundið enn sterkari von í sínu hjarta um að láta drauma sína rætast. Ég var beðin um að fara í Iðnskólann í Hafnarfirði í vikunni þar sem ég var með sama erindið en það var í tengslum við verkefni sem ungmennin áttu að gera og sem var líka gaman.




Stilling að gera spænska sporið. Afsakið léleg myndgæðin, ég er bæði að gefa henni ábendingu og taka myndina...

Það gengur fínt með Stillingu, hún tekur framförum á hverjum degi og þetta er í fyrsta skipti sem hver einasti reiðtúr er skemmtilegur á öllum mínum hestaárum. Það þakka ég fyrst og fremst útbúnaðinum og nýju viðhorfi. Það hjálpar mér mikið að hugsa um að það er leiðin sem er aðalatriðið, ekki markmiðið. Reiðmennskan er mun einfaldari með Beisli án Méla, hryssan togar aldrei í tauminn, svarar fljótt og vel, góðar bremsur, þægileg stjórnun á allan hátt. Smelluþjálfunin hjálpar mér svo að segja henni nákvæmlega hvað það er sem ég vill sem hefur hjálpað mér gríðarlega í gangsetningunni. Ég smelli á hana þegar hún er á hreinum takti og þegar hún er flott sem hefur gert mikið. Ég slæst aldrei við hana, þ.e. að fara upp á tölt og svo reyna að bögglast við að finna taktinn á einhverjum heillöngum kafla. Annað hvort kemur það hreint í byrjun eða eftir nokkur skref og þá smelli ég hana og þá veit hún að hún er að gera rétt. Hún vill helst fara beint upp á tölt strax á eftir til að fá meiri verðlaun, heheh og það er gott. Henni vantar samt meira jafnvægi en hún á eftir að spítast áfram í vor. Hryssan hefur þó tilhneigingu til að bera höfuðið alltof hátt og ég þarf að nota teygjur á hana til að hjálpa mér aðeins með að koma henni í rétt form. Margir gjóa nú á mig skrýtnu auga með þennan búnað, mélarlaust beisli og svo einhverjar teygjur en þær fara vonandi brátt og skvísan fer að líta betur út.



 
Stilling að reyna að heyra smell frá Lindu sem hefur fengið hana til að hlaupa með höfuðið niður til að styrkja annars veika yfirlínu. Hún er frekar feit ennþá daman en hún hefur verið í þjálfun í 6 vikur núna.

Ég hef verið að fara með hana í hringgerðið til að styrkja yfirlínu hennar en hún hefur tilhneigingu til að ofreisa sig og fetta bakið á öllum gangi. Það kemur líka til vegna þess að hún er stundum svolítið spennt og óörugg þegar ég ríð henni ein, svolítið tryppi í sér ennþá. Ég fór fyrir nokkru með hana í gerðið því ég nennti ekki á hestbak en gleymdi teygjum sem ég ætlaði að nota til að forma hana inn í lágan höfuðburð til að styrkja yfirlínu. Þá flaug mér í hug að smella hana til að hlaupa í lágum höfuðburði og þar sem Stilling er orðin snilldar smelludýr var hún ekki lengi að fatta þetta og hljóp hring eftir hring með hausinn niðri og hefur gert það síðan. Þarf reyndar að kenna henni einhverja ábendingu á þetta, hef ekki gert það enn svo hún býður sífellt upp á þetta ef ég fer með hana í gerði sem er ágætt þar sem henni vantar þessa þjálfun - en ekki þarf hún að vera svona endalaust. Það sem að þessi æfing gerði fyrir hana er að hún hefur breyst mikið í reiðtúrunum, hún leitar nú í að vera í lágum höfuðburði sem er mjög gott því áður var hún eins og banani, hún fetti sig svo mikið. Þessar gerðisferðir hafa líka haft mikil andleg áhrif á hana því hún er miklu rólegri og nánast hætt að spenna sig upp þegar farið er af stað. Einnig hefur frábært fet allt í einu komið en það tengist því að hún hefur lært að slaka á. Hestur með lágan höfuðburð er rólegur hestur - líkamsburðurinn tengist beint inn á andlega sviðið. Þess vegna er æfingin ,,að lækka höfuðið´´ ein af grunnæfingum smelluþjálfunar, maður getur sagt hestinum sínum að vera rólegur og að hann sé öruggur.




Stilling að kyssa ,,verndarann'' sinn - kenndi henni þetta á nokkrum mínutum með smelluþjálfun. Á svo eftir að útfæra æfinguna, þ.e. að hún geri þetta á hljóðmerki en ekki bara þegar ég gef líkamlega ábendingu.

Ég er að fá senda bók frá Amazon sem heitir ,,The language of animals - 7 steps to communicating with animals'' sem ég er mjög spennt fyrir. Hún fjallar um hvernig fólk getur tengst dýrum á þann hátt sem þau tengjast hvort öðru með svokölluðu hugskeyti skv. bókinni. Mér fannst þetta hálf hæpið fyrst en þegar ég fór að lesa um þetta þá geri ég þetta á hverjum degi við annað fólk - bara eins og allir aðrir. Hver kannast ekki við að heyra einhvern byrja að syngja eitthvað lag sem maður var einmitt að syngja í huganum, eða finna það skyndilega á sér að einhver í herberginu sé mjög pirraður þó ekkert sjáist á viðkomandi, eða þegar maður finnur á sér að einhver þarfnast manns, maður finnur einhvern móral þegar maður gengur inn á vinnustaðinn en er ekki búin að hitta neinn starfsmann eða þegar foreldrar skynja að eitthvað ami að barninu þeirra í næsta herbergi þótt það heyrist ekki í því... og svo framvegis. Suma hluti finnum við sífellt á okkur, höldum að þeir séu tilviljun en þeir eru það kannski í rauninni ekki. Þetta er skynjun og svona skynja dýrin víst hvort annað. Þau sjá í myndum og tilfinningum og þessi bók á að útskýra hvernig maður getur notað þennan hæfileika sem minnkar í notkun þegar heilinn í okkur lærir að hugsa í orðum en ekki myndum og tilfinningum eins og dýrin. 




Carol Gurney skrifar bókina en hún hefur hjálpað mörgum dýraeigandanum og dýralækninum að skilja hvað ami að dýrunum og er einn virtasti dýrahvíslari (animal communicator) í heimi að mér skilst. Hennar kærasta minning um samskipti við dýrin var þegar hún talaði við hestinn Star skv. broti úr bókinni. Hann hafði áður verið hjá metnaðarfullri manneskju sem keppti mikið á honum í hindrunarstökki en þegar hann eltist fór honum að ganga illa. Það átti að selja hann og honum skyldist að honum yrði slátrað ef hann færi ekki á almennilegu verði (er ekki altalað í hestamennskunni að það megi ekki segja að það sé að styttast í endalokin í hestanna návist? Af hverju skildi það vera, hehe?). Hann varð mjög hræddur, hætti að geta sofið á nóttunni. Hann var keyptur og fékk nýjan verndara (eiganda) sem kenndi honum dressage (fimireið) og fannst mjög gaman að vera í slíkri einingu og takti með manninum. Honum þótti ofurvænt um konuna og var svo innilega þakklátur fyrir nýja heimilið og vinskapinn og vildi að hún vissi það. Hann gat samt ekki ennþá sofið á nóttunni og var svo hræddur um að hún myndi láta slátra sér eða selja sig burt án þess að hún vissi hvað honum þætti innilega vænt um hana. Carol benti konunni á að koma og bað hana um að slaka á og tengjast hestinum til að finna hvernig honum liði. Hún fann líka hans djúpa þakklæti og væntumþykju og sagði honum að hún bæri sama hug til hans og að hann yrði aldrei seldur. Þá var hann spurður hvað hægt væri að gera fyrir hann og þá kom til baka að hann vildi fá að sofna - og hann lagðist niður og steinsofnaði! Mér finnst áhugavert þetta með að dýrin líti á eigendur sína sem verndara skv. þessu en ekki einhverja sem eiga þau. Ef þessu yrði breytt, þ.e. að talað yrði um fólk sem verndara dýra en ekki eigendur þeirra myndi það breyta viðhorfi fólks til dýra - og hafa áhrif á meðferðina á þeim líka þar sem viðhorfið yrði annað. Pælið í að sjá hestinn ykkar á WorldFeng og þar stæði Verndari við hliðina á nafninu ykkar í staðinn fyrir Eigandi? Tilfinningin er allt önnur og miklu betri.

Ég vill alla vega kanna þetta sjálf til að sannreyna hvort þetta sé einhver vitleysa eða ekki, en ég kannast amk. mjög mikið við þetta hugskeytadæmi í mínu daglega lífi svo ég get bara ekki beðið eftir þessari bók, haha.

Að hverju myndir þú spyrja hestinn þinn? ;)

Með glettniskveðju,
Linda Karen




Ps. í lokin er hér eitt fallegt og hvetjandi lag sem ég söng á sunnudaginn á litlum tónleikum hjá hljómsveitinni Aizyou. Það heitir Refuse to hate og er um filippeyskan mann að nafni José Abueva sem kom heim til Filippseyja eftir að japanski herinn réðst á heimaborg hans. Hann fann hvergi foreldra sína og var bent á að farið hefði verið með alla sem voru í andspyrnuhreyfingunni upp á hæð og svo hefði ekkert sést til þeirra. Foreldrar hans voru í þessari hreyfingu og gekk hann upp á hæðina og fann foreldra sína látna. Hann tók þá ákvörðun að hatrið sem olli dauða foreldra hans myndi stöðvast á honum og hefur hann helgað lífi sínu friði æ síðan. Höfundur lags er Ólafur Torfason (til hægri) og Eyrún Ósk Jónsdóttir samdi textann.