- Blogg - Komin í bæinn

Fréttir

24.2.2009

Komin í bæinn

Linda og Stilling í fyrravor, nýbúið að toppstífa þá fyrrnefndu með misjöfnum árangri...

Jæja þá er maður kominn aftur í bæinn, Stilling er komin í gott hús í Víðidalnum. Erum búnar að vera þar í rúma viku og maður er aðeins farinn að prófa hryssuna. Hún töltir út í eitt en höfuðburðurinn er fullhár svo ég þarf að nota teygjur til að leiðbeina henni inní rétt form. Hún verður eflaust góð og stefnan er sett á síðsumarsýningu en betra er að hún fái dóm á þessu ári frekar en á landsmótsárinu, þeir vilja vera frekar grimmir á því ári. Svo er nú gaman að geta þess að hún Spóla mín er alllíklega fylfull við honum Tývari, allsver daman sú. Ég færði þau Heimi í hagagöngu að Kjartansstöðum í síðustu viku þar sem þau hafa það náðugt, feit og fín.

Ég er hætti í tamningunum á Kjartansstöðum í byrjun febrúar því vinna á tamningastöð hentar mér ekki. Maður þarf að vera svolítið kaldur til að halda í við þann hraða sem er krafist og stundum verður maður að sætta sig við að tryppið sé frekar lélegt á bremsunum til að byrja með en ég komst að því að það er ekki fyrir mig. Eftir að hafa dottið illa af baki og að hestur hljóp yfir mig (annað lærið á mér ber þess merki) fyrir nokkrum árum þá varð ég mun hræddari við hross sem ekki eru alveg 100% - en ég hélt að það væri löngu runnið af mér...en það kom aftur upp í tamningunum. Í hvert skipti sem hrossið kvikaði sér eða hvað það nú gerði sá ég bara jörðina og hófana fara að dynja á mér. Alveg ferlegur fjandi, óttinn. Það kom nú alveg fyrir að ég dytti óvart af eða hrossin fældust en mér var nokk sama þegar það gerðist en samt þurrkaðist óöryggið ekki út! Þráhyggjan um að eitthvað gæti gerst fór bara alls ekki og mér leið mjög illa með að geta ekki starfað af fullum krafti, óttinn um hófadyninn aftraði för.

Glæstir úrvalsgæðingar sem hafa alltaf verið í miklu uppáhaldi.

Ég lærði ótrúlega margt í sveitinni og kynntist mörgum mjög efnilegum gripum en þetta starf eins og það er á Íslandi í dag hentar mér ekki, er ekki nógu köld og snögg í þessu. Þorvaldur réði duglegan ungan mann í hrossin til að verða mér innan handar og sá kann tökin á þessu, svalur í tamningunum. Ég vil undirbúa hrossin betur áður en farið er út líkt og er gert erlendis en hér er markaðurinn öðruvísi, þetta þarf að gerast hraðar. Ég mun halda áfram að sjá um Kjartansstaðasíðuna og var Þorvaldur ánægður með mig þó ég væri nú ekki kaldasti tamningamaður sem hann hefði kynnst hahah og erum við hinir mestu mátar. Mér finnst líka mun skemmtilegra að þjálfa hross en það voru bara unghross á Kjartansstöðum svo ég afréð að láta hina þrjá hugprúðu sem eftir voru um starfann enda leiðinlegt að vera ekki nógu ánægður með sjálfan sig í vinnunni. Ég er þó ánægðust með að Þorvaldur hafði á orði að ég hefði aftur kveikt á hestaáhuganum hjá honum en hann hafði farið dvínandi og nú er allt komið á fullt á bænum.

Það er ákveðið gleðiefni fyrir mig að hafa hjálpað til við að hrinda þessu aftur af stað því hrossin og ræktunin á Kjartansstöðum hafa ávallt verið í sérstöku uppáhaldi, eins konar átrúnaðargoð í mínum augum. Ég heillaðist algerlega af þessum léttbyggðu, loftháu hrossum með þetta fljúgandi tölt og mikla fas. Þið ættuð bara að vita hvað ég beið eftir uppfærslu á heimasíðunni þeirra hér í den - og svo uppfærði ég hana sjálf nokkrum árum seinna sem mér fannst nú heldur skemmtilegt og auðvitað drepfyndið. Einnig hafði ég nokkur áhrif á það að Tývar var ekki geltur sem mér fannst mjög ánægjulegt enda er það hestur sem á fullt erindi við hrossaræktina þó fullorðinn sé. Hann mun fá góða notkun í sumar að vonum enda úrvalsgæðingur og leggst ég brátt í kynningarvinnu fyrir hann.

En að öðru leyti er allt ósköp rólegt, bara að þjálfa hana Stillingu mína og hafa það náðugt...kannski of náðugt!

Hrafnhildur og Glóblesa frá Tunguhálsi I, Smáradóttir

Brandari dagsins:
Ég var að röfla við vinkonu mína hana Hrafnhildi í tölvunni í dag þar sem við vorum að tala um hesta og ræktun (auðvitað). Ég hafði á orði að við myndum snúa bökum saman í þessum ræktunarmálum og rækta nokkra góðhesta saman. En af því að við erum frekar óheppnar með byggingu á þrem hryssum okkar sem eiga það sameiginlegt að vera full framlágar og út af þráhyggju minni með afturfótahreyfingar kom hún þessa frómu setningu sem er líklega hverju orði sannara :

,,Jújú...ræktum nokkra mongólíta með hausinn á hnjánum og hækilbeygju fyrir ofan herðar. Aight?''

Þangað til næst,
Bestu kveðjur,
Linda Karen

Skrifað 24.2.2009 kl. 20:36 af Linda Karen

Bein slóð á færslu