Tenglar
Fréttir
4.8.2008
Fóru stjörnurnar líka glaðar heim?
Viðar Ingólfsson og Tumi frá Stóra-Hofi á landsmóti - sjáum við þá aftur eftir 2 ár?
www.dalli.is
Vonandi áttu allir yndislega helgi! Mín var alveg frábær, kíkti á ættarmót í Sælingsdal og fór svo í bústað við Laugarvatn. Keyrði í gegnum Þingvelli báðar leiðir - þvílík náttúruperla, maður þurfti að gæta þess að hafa augun á veginum!
Ég smellti mér á landsmótið eins og svo margir aðrir hestamenn fyrr í sumar. Ég sá þó heldur lítið af mótinu því ég var með sölubás fyrir Beisli án Méla og Smelluþjálfun í reiðhöllinni. Það var mjög skemmtilegt en heldur lýjandi fyrst þar sem eitthvað klúður var í gangi og reiðhöllin var ekki almennilega opin fyrr en á föstudeginum. Sem betur fór kom Hrafnhildur Helga vinkona og hestakona mikil með mér og stóð sig eins og hetja, hefði ekki getað fengið betri aðstoð. Kerlingin sú á nú nokkuð í þessum verkefnum, ýtti mér áfram að ganga í málin og hefur lagt mikið af mörkum svo hlutirnir gætu gengið upp. Langar til að nýta tækifærið og óska henni til hamingju með nýja hestinn sinn hann Fálka litla - til lukku!
Fallegir stóðhestar á landsmóti, Hnokki frá Fellskoti og Ómur frá Kvistum.
www.dalli.is
Þó ég hafi séð lítið af mótinu náði ég þó að sjá úrslitin í tölti ásamt öðru. Ég verð nú að viðurkenna að mér þykir heldur leiðinlegt að sjá endalausar endursýningar á sömu hrossunum - sérstaklega í ljósi þess að þessi sömu hross og knapar sigra ár eftir ár. Ekki að það eigi að fara að setja reglur um þessi mál að mínu mati en ég væri alveg til í að sjá nýja hesta undir þessum stórknöpum. Mótin eru líka sýningar fyrir áhorfendur, eða amk. er reynt að setja hlutina upp á þann veg og þreytandi að sjá sömu hrossin á hverju ári þó þau séu góð.
Mörg hross voru leið eða jafnvel örvæntingafull á svipin á landsmótinu á stundum. Fóru aðalstjörnurnar eins glaðar heim og áhorfendurnir? Þessu verður að gefa meiri gaum.
Það var þó annað sem mér fannst enn leiðinlegra. Það var líðan hrossa í braut. Mörg hrossin voru leið á svipinn og ljót í munni, voru greinilega keyrð áfram eins og einhverjar vélar. Mér fannst nánast ekkert hross vinna með knapa sínum af gleði heldur bara af því þau urðu að gera það, annars var taumaskakið ekki langt undan. Ég vil ekki gagnrýna einn né neinn, hvorki hest né mann en mér finnst kominn tími til að fólk fari að leiða hugann alvarlegar að þessu. Í báðum nýútgefnum blöðum Eiðfaxa má t.d. sjá ljósmyndir af alltof mörgum landsmótshrossum mjög dauf á svipinn eða jafnvel með uppgjöf eða örvæntingu í augum. Oftar en ekki var knapinn líka með fullmikið taumsamband, hvort sem það var á stangarmélum (sem virkar eins og hnotubrjótur og átakið er mikið á munn - finnst að ætti að banna þessi mél alfarið) eða á hringamélum. Þessu verður að gefa gaum og hiklaust á að taka á þessum málum því verið er að meiða hrossið. Það er auðvitað óviljaverk en hitinn og spennan í leiknum hefur komið illa við margan hestinn að mörgum aðsjáandi. Við verðum að hafa meira eftirlit því knapar eru mannlegir og geta gleymt að þeir eru ekki á mótorfákum í öllum æsingnum. Reglur og viðurkenningar ættu að koma sterkt inn hvað varðar að örva knapana til að gleyma ekki að þeir eru á lifandi verum sem verður að gæta að.
Það ætti að vera lykilatriði á öllum mótum að hrossunum líði vel og að strangt eftirlit sé með reiðmennskunni í hita leiksins. Knapar virðast stundum gleyma því að hrossin eru ekki mótorfákar þegar spennan verður of mikil og refsa verður fyrir slíka reiðmennsku. Einnig mætti verðlauna fyrir góða reiðmennsku í öllum flokkum og gefa þá jafnvel sérstaka aukaeinkunn sem þá gengi út á að hestinum líði vel undir knapanum - og örva knapana þannig til dáða.
Það er ekki ólíklegt að margir hestar hafi farið bólgnir í munni frá nýliðnu landsmóti og upplifðu eflaust margir þeirra litla gleði þó þeir hafi verið aðalgleðiefni áhorfendanna. Þessu verður að breyta og leggja verður meiri áherslu á eftirlit með reiðmennsku manna og refsa eftir því. Einnig mætti örva góða og sársaukalausa stjórnun enn frekar með einhverskonar viðurkenningu og aukaeinkunn og leggja þannig aukna áherslu á vellíðan hestanna. Jákvæð styrking virkar mun betur að mínu mati en sú neikvæða svo ég tel þetta ágæta hugmynd.
Mélarlaus beisli eru leyfð í keppni sem notast við FIPO reglurnar (þ.e. öll keppni á íslenskum hestum) og verður gaman að fylgjast með hrossum koma fram með þau og sjá hvernig þau bera sig, laus við allar munngeiflur, slef (mér þykir það persónulega ljótt) og jafnvel ranghvolfandi augu af sársauka. Ég tel að slík beisli séu framtíðin þar sem þau eru sársaukalaus (amk. sum) en velferð og öryggi hests og knapa eiga alltaf að vera leiðarljós hestamennskunar - og þar standa mörg mélarlaus beisli sig þar sem hætta á sársauka er engin.
Hér í lokin er skemmtilegt myndband (ef þú sérð það ekki) af hesti sem dansar í takt við eiganda sinn. Honum voru kennd sporin með hjálp smelluþjálfunar og heyrist stundum smellt á hestinn í myndbandinu. Kannski að maður læri dans í vetur? Heheh.
Sólarkveðja,
Linda Karen
Flettingar í dag: 73
Gestir í dag: 20
Flettingar í gær: 124
Gestir í gær: 59
Samtals flettingar: 48213
Samtals gestir: 17340
Tölur uppfærðar: 17.3.2010 19:13:58