Fréttir

30.11.2008

Allt að gerast



Hesthúsið á Kjartansstöðum

Sælinú! Allt gengur vel og nóg búið að gerast svo þetta blogg ætti að verða nokkuð safaríkt vegna samansafnaðra frétta! Fyrst ber að nefna að ég er loksins byrjuð að temja á Kjartansstöðum og hesthúsið er hið glæsilegasta eins og sjá má af fyrstu myndunum af því sem teknar voru fyrr í nóvember. Nú eru um 30 hross í húsinu og þar af eru 13 hross í tamningu og svo eru fjórir 2 vetra graðhestar sem verið er að gera bandvana utan þess hóps. Aðstaðan er til fyrirmyndar og mjög þægilegt er að það er hringgerði innandyra sem gengið er í frá hesthúsinu - mann munar um það í kuldanum. Öll hrossin eru efnileg með flottar hreyfingar og mörg eru til sölu. Ég ef notað smelluþjálfunina frá upphafi og munar miklu fyrir mig og hrossin að nota hana því hún býr til brú yfir ákveðið vandamál sem er mjög algengt í hestamennsku en það er að hesturinn skilur ekki hvað beðið er um og fyllist mótþróa eða hræðslu. Að geta sagt hestinum að hann sé að gera rétt og hann skilji það mjög skýrt um leið er mjög dýrmætt fyrir mig og hestinn. Nánast öll trippin voru ósnert þegar byrjað var á þeim en þau urðu eldfljót að verða gæf og líka klapp eftir eitt eða tvö skipti þar sem smelluþjálfun var notuð. Þegar ég er með hross sem er hrætt við mig og vill ekki gefa sig að mér þá elska ég þegar það uppgötvar að ef það snertir það sem ég er með í hendinni (eða hendina sjálfa) þá fái þau smellt og fá verðlaun. Augntillitið verður svo bjart og allt viðmót hestsins umbreytist, óttinn hverfur úr augunum og athyglin verður öll á manni í stað þess að allt snúist um að flýja. Eftir hvern smell kemur alltaf meira og meira hugrekki fram þar til hesturinn hættir að vera hræddur við mig og eltir það sem hann var beðinn um að snerta, t.d. kamb eða þvottabursta. Svo fer ég að kenna hestinum að bakka (virða mitt svæði) og lækka höfuðið (róar hestinn niður - lágreistur hestur er rólegur hestur) sem gerist yfirleitt í fyrsta tímanum sem hann er tekinn. Það sem þetta gerir er að ég kenni hestinum að læra, að hlusta og treysta mér því hann veit að ef hann fær smellt gerði hann rétt og fær alltaf verðlaun (smá hey í þessu tilviki) þegar hann fær smellt. Það er mjög gaman að sjá hest sem áður horfði á mann hræddum og óöruggum augum - horfa á mann með glaðlegt blik í augum sem eru full af ,,ég skil hvað þú ert að meina og það er ótrúlega gaman'' - bara eftir eitt skipti. Mjög dýrmætt fyrir mig.




Stóðhestaboxin, uppfull af fallegum graðhestum

Ég hef getað notað smelluþjálfunina á margvíslegan hátt til að auðvelda mér vinnuna. Ég var að venja eina hryssu við að lofa mér að taka upp lappir og gekk það fljótt fyrir sig og var hún alveg sátt við það. Þegar svo kom að hægri afturfæti fór henni eitthvað að leiðast þófið og fór að reyna að sparka hendinni í burtu, kitlaði þetta eitthvað greinilega. Sama hvað ég reyndi þá hugsaði hún bara um að losna við hendina af þessari löpp og líklega hefði verið gamalt ráð að reyna að binda upp löppina á henni hefði hún ekki hætt. Ég ákvað að setja smelluþjálfunina í smá prófraun, nota hana til að fá hryssuna til að skilja hvað ég vildi, breyta hugsun hennar. Ég náði mér í litla spítu og renndi henni eftir afturfætinum á hryssunni. Hún hristi löppina og vildi losna við spítuna, en þegar hún setti löppina í þá stöðu sem ég vildi (upp í kvið) þá smellti ég hana og hún fékk verðlaun. Eftir nokkur skipti var hún farin að setja löppina rólega upp í kvið og rólega niður aftur. Þá fékk hún stór verðlaun og mikið hrós og sjá mátti á svipnum á henni að hún væri mjög hissa á þessu en fannst hún samt vera svolítið dugleg. Svo lyfti ég fætinum með höndinni á endanum og gekk það mjög vel. Ég setti svo hryssuna aftur inn í stíu og var augntillitið allt öðruvísi en áður og kom það á daginn að eitthvað mikið hafði breyst þegar ég fór í stíuna hennar seinna um daginn að taka annan hest. Þá kom hún til mín (hafði verið aðeins stygg áður þó maður gæti klappað henni) með þessi björtu augu sín og vildi að ég kúraði sig aðeins. Það sem hryssan lærði nefnilega var að læra. Hún lærði að ef hún myndi hlusta og reyna að finna út það sem ég vildi myndi hún fá verðlaun og mikið hrós, sem hún gjarna vildi fá. Mér fannst þetta ótrúleg breyting á viðmóti hjá hryssunni og verður gaman að vinna með henni því núna skilur hún hvernig þetta virkar sem flýtir fyrir tamningunni, þ.e. líkurnar minnka á að mótþrói komi upp sem svo oft lengir ferlið - því nú verður hugur hennar hjá mér því hún vill vinna fyrir hrós og nammi. Ég skal alveg viðurkenna það að ég svoleiðis dæli í hrossin verðlaunum í smáum skömmtum þegar ég smelli þau og halda mætti að þau væru orðin frek brauðdýr vegna þess en svo er ekki. Þau naga mig aldrei því þau vita að þau þurfa að heyra smellt til að fá verðlaun og eru hin kurteisustu enda er það eitt af umsögnunum um smelluþjálfaðan hest sem ég get svo sannarlega verið sammála:

Smelluþjálfaður hestur er kurteis hestur.
Smelluþjálfaður hestur er glaður hestur.
Smelluþjálfaður hestur er hestur sem hlustar.
Smelluþjálfaður hestur er öruggur hestur.

Ég verð að drífa mig að uppfæra
www.smelluthjalfun.net en ég er með bækur í umboðssölu sem eru uppfull af upplýsingum, aðferðum og brellum sem hægt er að kenna hestum.
Eins með
www.beisli.net - ég á örfá beisli á lager sem halda sama verði og boðað er á síðunni en verðið hækkar líklega um 2000 krónur eða svo út af gengi krónunar svo ef einhver hefur hug á beisli fyrir jólin þá á ég mjög lítið eftir á ''gamla genginu''.




Gæðingurinn Tývar frá Kjartansstöðum brosir í myndavélina. Yndislegur hestur - get ekki beðið
eftir að fá afkvæmi þeirra Spólu í heiminn.


Dýraverndarráðstefnan gekk mjög vel og komu margir sem hafa mikinn áhuga á dýravelferð og eru í öðrum samtökum sem eru að reyna að stuðla að bættum heimi fyrir dýr á einhvern hátt. Fyrirlesturinn minn um ábyrgt hestahald gekk vel og þótti hann fræðandi. Margir skráðu sig sem félaga í samtökin og hafi einhverjir hér áhuga á því þá er hægt að skrá sig með vefpósti
dyravernd@dyravernd.is. Síðan er svo www.dyravernd.is.

Fyrir tveimur vikum kenndi ég smelluþjálfun í Heimsenda og gekk það mjög vel. Kenndi ég einni hryssu öll grunnatriði smelluþjálfunar, byrjun á spænska sporinu og að hneigja sig. Tvær duglegar konur léku þetta svo eftir mér í tímanum og ættu nú að hafa vald á smelluþjálfun sem ætti að vera gott tæki í ,,verkfæratöskuna'' þeirra við þjálfun hesta sinna.

Svo er hljómsveitin Aizyou að fara að gefa út diskinn Love of life fyrir jólin. Verður gefið út í litlu upplagi til að byrja með (kreppan góða) og selt aðallega vinum og ættingjum en svo eftir áramót fer platan vonandi í verslanir. Á plötunni syng ég tvö lög og er ógurlega stolt af því enda er tónlistin afar gefandi og falleg. Kannski að ég setji eitthvað lag hér inn síðar svo þið getið heyrt gaulið í kerlu hahah.




Hér er ein grínmynd í lokin sem var tekin í vor þegar ég var að biðja Heimi um að hneigja sig. Það er sko greinilegt að hann er aðeins að nýta sér tækifærið þarna! Hehehe.

Með bestu kveðjum,
Linda Karen

Skrifað 30.11.2008 kl. 14:33 af Linda Karen

Bein slóð á færslu

2 álit. Bættu við áliti! | Skoða skrifuð álit

4.11.2008

Málþing Dýraverndarsambands Íslands



MÁLÞING Dýraverndarsambands Íslands um ábyrgt gæludýrahald
verður haldið á Háskólatorgi við Suðurgötu, Reykjavík (nýja húsið), laugardag 8.nóvember n.k. kl 11-14.
 
Dagskrá:
kl 11.00 Setning og kynning. Ólafur R. Dýrmundsson
 
kl 11.05 Framsöguerindi,15-20 mínútur hvert,stuttar fyrirspurnir og ábendingar
 
            Margrét Björk Sigurðardóttir, líffræðingur
 
            Linda Karen Gunnarsdóttir, nemi í LBHÍ og tamningamaður
 
            Katrín Harðardóttir, dýralæknir
 
            Karl F. Karlsson, dýralæknir
 
kl 12.30 Kaffihlé. Skráning félaga
 
kl 13.00 Pallborðsumræður
 
kl 14.00 Málþinginu slitið
 
Allir eru velkomnir og aðgangur er ókeypis en væntanlegir þátttakendur eru vinsamlegast beðnir að skrá sig sem fyrst með því að senda tölvupóst í dyravernd@dyravernd.is

Einnig er hægt að skrá sig í símsvara 552-3044.Vinsamlegast dreifið þessari tilkynningu til vina og kunningja sem bera hag gæludýra fyrir brjósti.
Sjá einnig upplýsingar um málþingið á vef okkar www.dyravernd.is
 
Með bestu kveðjum,
Stjórn Dýraverndarsambands Íslands

Skrifað 4.11.2008 kl. 9:22 af Linda Karen

Bein slóð á færslu

1 álit. Bættu við áliti! | Skoða skrifuð álit

1.11.2008

Hugleiðingar um afkvæmaverðlaun



Um nokkurt skeið hef ég verið að velta fyrir mér skilyrðum þess að stóðhestur fái Sleipnisbikarinn sem er jafnframt æðsta viðurkenning sem hægt er að veita stóðhesti. Því er brýnt að skilyrðin þjóni ræktuninni sem allra mest (enda viðurkenningin til þess ætluð) og sá stóðhestur sem hefur gefið af sér úrvalsafkvæmi fái verðlaunin. Það sem mér þykir þessum ágæta heiðri vera fjötur um fót er að valið á verðlaunahafanum byggist of mikið á tölfræðireikningi sem kallað er Kynbótamat eða BLUP. Það þýðir að hestar sem eiga möguleika á að fá verðlaunin verða að hafa yfir 118 í kynbótamat og um 50 dæmd afkvæmi. Tölfræðin er  eitt helsta skilyrðið fyrir því að hesturinn hafi möguleika á verðlaununum - því hærra kynbótamat - því nær Sleipnisbikarnum er hesturinn, sama þótt afkvæmin séu ekki með hæstu meðaleinkunina.




Askja frá Miðsitju - með langbestan árangur í öðru sæti.

Að mínu mati hlýtur tölfræðireikningur sem hefur verið uppfærður um þrisvar sinnum  að vera ómarktækur - sérstaklega í ljósi þess að uppfærslurnar gera fyrra val á afkvæmahrossum  algerlega ómarktækt. Reikningurinn byggir á ætterni og einkunnum stóðhestsins og svo gengi afkvæma hans. Hinsvegar er heldur erfitt, ef ekki ógerlegt fyrir stóðhest sem er af ''ógöfgum'' ættum að fá þessa æðstu viðurkenningu, jafnvel þótt að afkvæmin séu með hæsta meðaltal afkvæma af mögulegum verðlaunahöfum. Kynbótamatið hefur lokaorðið til vals á verðlaunahafa sem getur ekki annað en verið skekkja - tölfræðin er sett fram yfir raunveruleikann. Besta dæmið er frá landsmóti 2006 þar sem afþökkuð voru heiðursverðlaun fyrir hryssuna Öskju frá Miðsitju sem er síður ættgöfug móðurmegin og felldi það hana af efsta palli til heiðursverðlauna þó hún væri með langhæstu meðaleinkunn afkvæma. Hvað er eiginlega verið að verðlauna? Reikning eða raunverulegan árangur?

Það er fáheyrt að ræktendur byggi hrossarækt sína á tölfræðireikningi þessum og því undarlegt að reikningurinn sé eitt helsta lykilatriði þess að t.d. stóðhestur geti fengið Sleipnisbikarinn. Að mínu mati er þetta skilyrði einungis í veginum fyrir að framúrskarandi ræktunarhross með ,,meðalættboga'' (skv. BLUP) geti fengið þessa viðurkenningu. Að mínu mati er það skekkja að Askja hafi ekki hlotið 1. heiðursverðlaun á landsmóti 2006 því í raunveruleikanum hafi hún verið farsælasta afkvæmahryssan í þessum hópi þó tölfræðilega hafi hún ekki verið það.




,,Hvað gerði ég eiginlega vitlaust?''

Markviss hrossarækt á Íslandi er afar ung og kerfið í kringum það í sífelldri mótun. Ég tel að í framtíðinni muni breytingar verða á skilyrðum til heiðursverðlauna og sem og annara afkvæmaverðlauna, hrossaræktinni í hag. Hvernig er hægt að hygla heiðursverðlaunahest með hátt kynbótamat og miðlungsafkvæmi á meðan úrvalsgæðingafaðir situr í öðru sæti út af tölfræðilega verri ættboga? Auðvitað getur þetta ekki verið rökrétt. Hinsvegar, ef tölfræðin er tekin út sem skilyrði til afkvæmaverðlauna þýðir það að hún verður endanlega það sem hún er í raun í dag - til vangaveltna og til gamans. Að öðru leyti hefur hún nánast ekkert gildi að virðist.

Með bestu kveðju,
Linda Karen

Skrifað 1.11.2008 kl. 18:28 af Linda Karen

Bein slóð á færslu

2 álit. Bættu við áliti! | Skoða skrifuð álit

Fara á upphafssíðu

Flettingar í dag: 73
Gestir í dag: 20
Flettingar í gær: 124
Gestir í gær: 59
Samtals flettingar: 48213
Samtals gestir: 17340
Tölur uppfærðar: 17.3.2010 19:13:58