Tenglar
Fréttir
26.9.2008
Töfrakoss
Það er allt gott að frétta af mér og nóg að gera eins og alltaf. Aðalefnið þessa dagana er að gera hesthúsið á Kjartansstöðum tilbúið sem verður hið glæsilegasta í verklok. Ég verð að viðurkenna að ég hlakka mjög til að takast á við verkefni vetrarins, eða tamningarnar sjálfar. Á eftir að læra heilmikið í vetur. Ég hef verið að fá sent meira kennsluefni til að læra meira um smelluþjálfunina, en ég fékk 4 DVD diska um daginn sem eru mjög áhugaverðir og eiga eftir að nýtast við tamningarnar. Einn diskurinn er t.d. bara um hvernig á að fá hesta til að komast yfir ótta sinn gagnvart einhverju sem getur ekki verið annað en nýtilegt. Byrja eflaust á umboðssölu á þessum vörum fyrir jólin enda snilldarefni á ferð.
Ég varð þess heiðurs aðnjótandi að hitta sjálft goðið hann Töfra frá Kjartansstöðum síðustu helgi. Drengurinn kom beint í flasið á mér (eftir að ég hafði gengið á eftir hópnum hálft stykkið!) og kyssti mig beint á munninn. Þekkir greinilega aðdáendur þegar hann sér þá! Fjallmyndarlegur hesturinn sá, virkilega vinalegur og fasmikill. Ég hef alltaf dáðst að þessum hesti og því var mjög ánægjulegt fyrir mig að hitta hann svona í eigin persónu og fá þessar líka fínu móttökur, hehe. Þennan sama dag hitti ég líka 3 hrossa minna, Heimi, Spólu og Stillingu. Þau litu öll mjög vel út að Ásmundarstöðum, glöð og sælleg. Ég er svo innilega að vona að hún Spóla sé fylfull við honum Tývari, mikið myndi það gleðja mig enda er Tývar stórglæsilegur hestur. Hann spókaði sig eitthvað um þarna neðar í stykkinu klárinn sá, alltaf með sínar lappalyftur og hreyfingar á hreinu, mjög gaman að fylgjast með honum.
Og af því mér þykir svo gaman að þessum blessuðu myndböndum - Hér er myndband af stúlku sem á frísneskan hest og svo smáhest - og lætur hún báða framkvæma skemmtilegar kúnstir átakalaust vegna þess að samband þeirra byggist á smelluþjálfun.
Hef þetta stutt í bili!
Sólarkveðja,
Linda
12.9.2008
Að láta gömlu bronsöldina sigla sinn sjó
Ég fékk skemmtilegan vefpóst í vikunni frá umboðsaðila The Bitless Bridle (Beisli án Méla) í Hollandi. Hún hafði farið inn á www.beisli.net og þar sem hún kann heldur litla íslensku hélt viðkomandi að við hefðum verið að keppa á Landsmótinu með beislið. Raunin var að við vorum með kynningu yfir vikuna, en ekki að keppa. Hinsvegar langar mig mjög til að keppa eða sýna með Beisli án Méla næsta vor og stefni ég ótrauð með hana Stillingu í eitthvað slíkt. Hún er mjög góð hryssa og verð ég með hana eina í vetur og ætla að einbeita mér algerlega að hennar vexti og velferð svo hún nái að blómstra. Mig langar svo að sýna hvað þetta beisli er stórkostlegt og hvað hestinum líður svo miklu betur án þess að hlaupa um með málm sem meiðir hann í munninum og veldur honum oftar en ekki einhverjum öndunartruflunum. Velferð dýra er mitt aðalhugðarefni og því vil ég skoða og sannreyna allt það sem gæti aukið hamingju þeirra í heimi mannsins - og orsakað betra samband milli þeirra.
Sölubásinn okkar Hrafnhildar af nýliðnu landsmóti - svona líka fínn og heimatilbúinn!
Ég átti margar skemmtilegar samræður við hestamenn á nýliðnu landsmóti en þar vorum við Hrafnhildur vinkona með beislið góða og smelluþjálfunina. Nokkrir höfðu á orði að hestamenn hafi notað mél í rúm 8000 ár og því ættum við þá að vera að skipta. Mitt svar var gjarna: ,,Ef við hugsuðum svona um alla hluti þá væri allt eins hjá okkur hérna og fyrir 8000 árum...''. Það er kominn tími á hestamennskuna að þróast inn í nútímann og láta gömlu bronsöldina sigla sinn sjó. Mélin eru eitt stærsta vandamál hins almenna hestamanns (fyrir utan notkun á refsingum sem virka heldur illa og orsaka fleiri hegðunarvandamál hjá hestinum en hún stöðvar - pistill um refsingar, neikvæða og jákvæða styrkingu á hegðun á leiðinni). Ég veit um margt fólk sem fer í reiðtíma (ég var einu sinni ein af þessu fólki) og reiðtíminn fjallar kannski aðallega um rétta og næma notkun handanna vegna mélanna. 5000 kall, bara í einhverjar 120% hendur og svo fóru komandi tímar alltaf að miklum hluta í hendur. Ef knapinn hefur ekki næmar og nákvæmar hendur þá gæti hesturinn misskilið hann og haldið að knapinn vilji ekki hegðunina sem hann er að framkvæma, verður hræddur eða reiður (oftast), slær taglinu og fer út úr æfingunni - og enn meiri tími fer í að æfa hestinn því hann fer sífellt á móti mélunum eða reynir að flýja þau á annan hátt. Fólk sendir hestana jafnvel í leiðréttingu til tamningamanna fyrir fjárfúlgur ef hesturinn þolir ekki taumtak eða setur tunguna yfir, og frumtamningin tekur svo miklu lengri tíma með mélunum þar sem hrossin eru svo lengi að sætta sig við stjórn sem byggist á sársauka. Sum hross gera það aldrei eða mjög illa (tungubaslarar t.d).
Bara það að byrja tamninguna með Beisli án Méla flýtir fyrir tamningunni þar sem hesturinn þarf ekki að hafa áhyggjur af skyndilegum sársauka á munninn á meðan hann er að taka sín fyrstu skref með manninum. Með Beisli án Méla er enginn sársauki og hesturinn sættir sig strax við það þó sumir þurfi meiri skólun en einn dag. Ég get hugsað mun meira um hvað ég er að gera með líkamanum og hvað hesturinn er að gera þar sem ég þarf aldrei að hafa áhyggjur af einhverjum höndum sem gætu meitt - og þar með fengið hestinn til að misskilja mig. Það eru aðeins meistaraknapar sem geta riðið hesti án þess að eitt af hinum 100 neikvæðu einkennum sem mélin orsaka birtist - en þeir gera jafnvel mistök og sjást þau reglulega á myndum fjölmiðlanna þar sem taumsambandið er of mikið og hesturinn gjarna með örvæntingu í augum. Það er reyndar mjög undarlegt að sumir hafni Beisli án Méla eða öðrum méllausum beislum beri það ekki árangur samdægurs - en mélunum gefur fólk séns jafnvel út allt líf hestsins - þrátt fyrir að það liggi kannski í augum uppi að þau séu rót vandans. Allar nýjar hugmyndir eru asnalegar fyrst - en þær reynast stundum hinar bestu þegar þær eru sannreyndar.
Heimir að prjóna í kynningunni á landsmótinu, greinilega orðin ponsu þreyttur
Nú máttu ekki halda að með þessu bloggi sé ég að gauka að þér beislinu þar sem ég sé nú umboðsaðili þess, þvert á móti. Ég skal alveg viðurkenna það að þessi umboðsala hefur heldur þrengt sultarólina hjá mér í ár þar sem ég seldi það framan af of ódýrt og startkostnaðurinn kostar alltaf sitt - og ekki get ég sagt að ferðin á landsmótið hafi verið til fjár þó nánast öll beislin hafi selst. En þetta á eftir að braggast og er allt þess virði þar sem vil verða fólki og hestum að liði. Mér er nú líka heldur sama um einhverja peninga þegar ég fæ vefpósta frá fólki sem þakkar beislinu umbreytinguna og ánægjuna hjá sér og hestinum. Fátt færir mér eins mikla gleði því þá er líka markmiðinu náð og öll vinnan á bak við þetta að bera árangur. Mín trú er að smátt og smátt fari hestamenn að sjá hversu takmarkaður stjórnunarbúnaður (og oft á tíðum grimmur) mélin í raun eru og að það séu til aðrar einfaldari og betri leiðir færar við stjórnun hesta - eins og t.d. mörg mélarlaus beisli. Margar eru leiðirnar við stjórnun hesta - í Rússlandi er herramaður sem ríður öllum sínum hrossum með band um hálsinn og í Bandaríkjunum er mikið af fólki sem ríður beislis- og hnakklaust á sýningum, hleypir á stökk og framkvæmir hinar ýmsu brellur án alls búnaðar.
Minn draumur er að þjálfa eitt hrossa minna til að vera á flottu tölti beislislaust og koma fram á einhverri reiðhallarsýningu með fleiri slíkar brellur. Tölt má í rauninni líta á sem brellu og hægt er að fá hest til að framkvæma ,,brelluna'' hjálpartækjalaust með smelluþjálfun. Með smelluþjálfun er hægt að segja hesti að vera eins góður á brokki, tölti, stökki, skeiði, feti eins og hann mögulega getur - vera með eyrum fram, vera í söfnun og já gera sitt allra besta - með því að nýta smelluþjálfunina (jákvæð styrking á hegðun - hesturinn framkvæmir hegðun til að fá verðlaun). Í dag er neikvæð styrking (óþægilegur atburður eða áreiti sem hesturinn getur forðast eða stöðvað með því að breyta hegðun sinni) eða refsingar (óþægilegt eða sársaukafullt áreiti sem kemur eftir að óæskileg hegðun var framkvæmd til að hindra að hún komi aftur - slæm tímasetningin orsakar miskilning hjá hestinum og býr yfirleitt til önnur vandamál) aðallega notuð til að fá hestinn til að vera til síns besta. Knapar segja hestunum því aðallega hvað þeir eigi ekki að gera með ýmsu taumaskaki - en með smelluþjálfun segir knapinn hestinum hvað hann eigi að gera með hljóðmerki eða bendingu til að fá verðlaun - og trúið mér hesturinn sækist beinlínis eftir því að gera sitt besta til að fá verðlaunin!
Í lokin skelli ég svo inn einu myndbandi af konu sem er kemur fram á sýningum víða um Bandaríkin beislins- og hnakklaust og gerir fólk orðlaust af undrun! Hún lætur hestinn ganga krossgang, fara í hraðan framfótarsnúning, hleypir á harðastökk og stöðvar hestinn... já þetta er sko hægt - alveg án mélanna.
Hafið það sem allra best,
Sólarkveðja,
Linda
2.9.2008
Glæsihrossin að Kjartansstöðum fá gest í vetur
Töfri og Jóhann Skúlason á landsmóti 2002.
Allt gott að frétta af mér og nóg af verkefnum í gangi. Ég lauk við útlitshönnun á www.dyravernd.is og www.smelluthjalfun.net um helgina og er bara nokkuð sátt þó seinni síðan eigi kannski eftir að fara í gegnum einhverjar breytingar síðar. Það eru alltaf góðar fréttir þegar maður drífur eitthvað áfram - en bestu fréttirnar eru þó að ég virðist vera komin með skemmtilega vinnu. Ég hætti hjá Bændasamtökum Íslands í lok júlí en þeir höfðu aðeins tímabundið starf fyrir mig þar og kvaddi ég þar með góðan vinnustað sem bjó að góðum starfsanda í alla staði. Nýja starfið mitt er að Kjartansstöðum í Flóa sem tamningamaður í fullu starfi. Ég hef alltaf litið upp til ræktunarstarfsins á Kjartansstöðum enda ótrúleg hross sem hafa komið þaðan (Töfri, Snarpur heimsmeistari í tölti, Huginn heimsmeistari í fimmgangi svo dæmi sé tekið). Einnig er margur gæðingurinn kominn út af Kjartansstaðaræktuninni og hér kemur smá upptalning á því: Óður frá Brún, Aron frá Strandarhöfði (og auðvitað öll Óðsbörn), Seifur frá Efra-Apavatni, Lúta frá Ytra-Dalsgerði, Maístjarna frá Svignaskarði, Sjóli frá Dalbæ, Piltur frá Sperðli, Adam frá Ásmundarstöðum, Tjörvi frá Sunnuhvoli (bæði móðir hans og faðir ræktuð af Þorvaldi á Kjartansstöðum), Krákur, Kiljan og Bjarkar frá Blesastöðum (megnið af Blesastaðahrossunum tengd Töfra á einhvern hátt að virðist og gengur vel), Glaður frá Brattholti, Ör frá Seljabrekku... vantar eflaust mörg góð hross en þessi fáu hér eru öll frábærir gæðingar og öll tengjast þau aðalræktunarhryssu búsins, Ternu frá Kirkjubæ á einhvern hátt. Terna var felld í hárri elli árið 2004 en hún var fædd árið 1974.
Stutt myndband sem ég gerði í gamni til heiðurs Tývari sem er í sérlegu uppáhaldi og get ég varla beðið eftir að sjá afsprengi hans og Spólu næsta vor (ef allt hefur gengið upp). Takið eftir glæsilegum og flugrúmum hreyfingum hans - frábær gæðingur. Ef þú sérð ekki myndbandið ýttu hér.
Terna kom með glæsilegar afturfótahreyfingar inn í íslenska hrossarækt og sem hefur dreift sér mest í gegnum Óð frá Brún (undan Stíg) og Töfra frá Kjartansstöðum. Að mínu mati var hún ein fremsta ræktunarhryssa landsins og munu afkvæmi hennar bera fána hennar á lofti um ókomna tíð. Hryssurnar undan Ternu búa einnig að góðum afturfótahreyfingum og virðast afkvæmin erfa þær óspart. Ég vil að góðar afturfótahreyfingar verði ríkjandi í minni ræktun rétt eins og á Kjartansstöðum, því þá uppsker maður meiri mýkt, fallegri burð og glæsileika inn í allar gangtegundir.
Heimasíða Kjartansstaða, www.terna.is hefur verið í mikilli uppfærslu og er hún í minni umsjón. Söluhross eru næst á dagskránni og er ég að vinna í að koma myndbrotum af þeim inn á síðuna og eru þetta afar mikil efni. Mér finnst reyndar hálf ótrúlegt að ég sé að vinna að þessari síðu þar sem ég skoðaði hana margoft þegar ég var yngri og var alltaf að bíða eftir uppfærslu. Ef ég gæti hringt í mig aftur í tímann og sagt mér fréttirnar fengi ég líklega létt yfirlið þar sem mig grunaði ekki að uppfærslan sem ég var alltaf að bíða eftir yrði gerð af mér sjálfri! Svona er nú heimurinn skrýtinn. Einnig er gaman að segja frá því að það að fara að temja á búinu er eiginlega svolítið eins og að fara að vinna hjá ,,átrúnaðargoðinu'' þar sem Kjartanstaðaræktunin hefur alltaf verið í uppáhaldi. Þið ættuð bara að vita hversu oft ég fór inn á síðuna þeirra í den, bíðandi eftir uppfærslu.
Stutt myndband af honum Töfra sem ég gerði til gamans. Töfri er einstakur gæðingur og dreymir mig um að halda báðum hryssunum mínum undir hann. Hér er hann í léttu formi. Takið eftir mýktinni, burðinum og afturfótahreyfingunum hjá hestinum - hreint einstakt. Ef þú sérð ekki myndbandið ýttu hér.
Það væri alger draumur að halda Spólu undir Töfra næsta vor (væri reyndar til í annað Tývarsafkvæmi ef það fyrsta heppnast, heheh) og svo Stillingu eftir LM2010. Þá ætti ég eitt undan Tývari (vonandi!) og hryssurnar báðar undan Smára - og þar með myndi ég samtvinna mín uppáhalds hross (fyrir utan mín eigin auðvitað), Ternu, Tývar, Töfra og Smára. Ég byrja bráðlega í tamningunum og verður það mjög ánægjulegur starfi, sérstaklega í ljósi þess að ég fæ að smelluþjálfa hrossin en Þorvaldur er áhugasamur um aðferðina sem er mjög gaman. Ég er að sökkva mér enn meira út í smelluþjálfunina og munu mörg mismunandi hross aðstoða mig við að læra meira og verða betri ,,smelluþjálfari'' - en þessi aðferð er mjög áhrifarík og þægileg fyrir bæði mann og hest þar sem hesturinn skilur þetta ,,tungumál''. Ég hef verið að fá dálítið af fyrirspurnum vegna kennslu á smelluþjálfun og mun ég mjög líklega vera með einhverja kennslu í vetur á sómasamlegu verði svo sem flestir geti nýtt sér það. Þá er nú betra að vita sem mest og því er best að fara aftur í bækurnar...
Sólarkveðja,
Linda
Flettingar í dag: 73
Gestir í dag: 20
Flettingar í gær: 124
Gestir í gær: 59
Samtals flettingar: 48213
Samtals gestir: 17340
Tölur uppfærðar: 17.3.2010 19:13:58