Tývar frá Kjartansstöðum, 17 vetra að aldri - sprækur eins og ungfoli.

Sónarskoðað var frá Tývari á fimmtudaginn og gekk það allt ljómandi vel. Fylin voru flest orðin eins til tveggja mánaða gömul sem var mjög gott. Þrjár hryssur voru ekki fyljaðar en það tengist ekki frjósemi kappans heldur vandamálum hjá hryssunum að virðist.





Tývar mændi á hryssurnar sínar sem biðu eftir að fá sónarskoðun.

Tývar var mikill höfðingi að venju en hann hafði nokkrar áhyggjur af skvísunum sínum og sprangaði um með tilheyrandi fótaburði allt í kringum hólfið þar sem þær voru að bíða eftir skoðun. Hann varð þó fljótt rórri þegar þær fóru að týnast til hans aftur. Tývar verður áfram að Ásmundarstöðum til að sinna þeim hryssum sem ekki reyndust með fyli og svo fer hann heim að Kjartansstöðum, endurnærður eftir sumarið.





Ég ætla að halda áfram að minna á þennan frábæra hest og dauðlangar að fá eitt afkvæmi undan honum í viðbót undan einu ,,ræktunar''hryssunni sem ég á sem stendur, henni Stillingu. 





Mig dreymdi hestinn árið 2008 sem leiddi til þess að ég hélt undir hann en draumurinn  var ákaflega skýr. Þegar ég áttaði mig á því hvaða hest mig hafði dreymt tók ég strax upp tólið og hringdi í Þorvald, ræktanda hestsins. Ég þurfti nú reyndar að mana mig svolítið upp í það því mér fannst það svolítið skrýtið að hringja í hann eftir að hafa fylgst með og kynnt mér hrossin hans frá því ég var unglingur og verið alveg hreint heilluð af þeim. Las allt upp til agna sem ég fann um þessi hross og ef Tývar eða Töfri voru einhverstaðar að koma fram að mér vitandi - þá var ég mætt með det samme. 

Ég man að ég pældi líka oft heilmikið í því hvernig þessi maður liti út sem væri að rækta þessi sérstöku hross og hvað hann ætlaði eiginlega að vera lengi að uppfæra þessa blessuðu heimasíðu sína - sem ég uppfærði svo sjálf einhverjum árum síðar. Þegar ég kom á bæinn fyrst var ég svoleiðis með kökkinn í hálsinum, en mér fannst þarna merkilegt að vera því að þarna hafði Terna verið alla sína tíð og aðrir gæðingar sem hafa gefið svo mikið til íslenskrar hrossaræktar og m.a. fært heim 2 heimsmeistaratitla. Ég ætti kannski að biðja um eiginhandaráritun svona upp á glensið? Hahah.





Stilling Smáradóttir í góðum gír í hagabeit að Kjartansstöðum.

Þar sem Spóla er seld er hún Stilling ein eftir í þessari ör-ræktun minni og stefni ég ótrauð á að láta sýna hana næsta vor. Svo væri gaman að halda henni undir Tývar karlinn enda vil ég fá eins mikið af Ternublóði og hægt er - og óska auðvitað eftir hryssu!





Sárið grær vel á Eldeyju.

Eldey er komin heim á Kjartansstaði á ný og dafnar vel. Sárið lítur frábærlega út, áður sá maður bara beint inn í bein og vann Guðmar dýralæknir á Sandhólaferju hreint frábært starf. Þá á ég bara eina löpp eftir á þessu hrossi sem er öralaust og vonandi á það eftir að haldast þannig í bráð..





Funi jr. í júlí.

Við Ingólfur sóttum einnig hryssur frá honum Keim frá Kjartansstöðum. Það var skondið að horfa á bak hrossunum þegar Ingólfur rak þau áfram eftir vegi í átt að rétt þar sem við ætluðum að handsama þau. Folaldið fylgdi móður sinni fast á eftir á skeiði og gaf ekkert eftir þrátt fyrir að hún væri komin á stökk. Þegar Funi jr og Spóla komu út úr kerrunni sýndi strákurinn okkur hvað hann hafði lært í sumar, en það var brokkið.

Hann var mjög spengilegur og dansaði um  á sínum gormum með hárri fótlyftu og minnti mikið á föður sinn hann Sóta sem ég var hæstánægð með. Hann var samt ekki alveg komin með þetta og fór fljótlega að tölta, en þetta fékk ég þó að sjá sem var sannarlega góður endir á góðum degi í sveitinni.

Nú tekur skólinn við sem er frábært enda er ég búin að hlakka mikið til að byrja. LbhÍ er mjög góður skóli og hestafræðinámið þeirra er sérdeilis frábært og þarft framtak sem ég ætla mér að njóta og nýta mér í botn.

Með bestu kveðju,
Linda Karen

 



Í upphafi skal endinn skoða?

Markviss hrossarækt hófst á Íslandi um miðja síðustu öld. Til að markmiðum ræktenda yrði náð var búið var til ákveðið kerfi utan um þessa markmiðasetningu, þ.e. dómskerfið sjálft eða kynbótakerfið eins og ég gjarna kalla það. Kerfið er aðhaldskerfi sem fær ræktendur sífellt til að rækta betri og betri hross og notuðu menn þetta kerfi til að sigta út gallana og auka kostina sem þeir sóttust eftir í hrossastofninum og gera enn - kerfið setur kröfur á hross og ræktendur. Þannig var fyrstu markvissu ræktuninni hérlendis beint í ákveðinn farveg og markmiðið var að rækta léttbyggðari, hálslengri og hæfileikaríkari íslenskan gæðing með allar 5 gangtegundir úrvals.

Jafnvægi - Ójafnvægi

Þetta kerfi, með nokkrum endurbótum í gegnum árin hefur þjónað ræktunarstarfinu gífurlega vel og hefur sannarlega tekið þátt í að orsaka miklar breytingar á íslenska hrossakyninu, oftast til bóta. Árangurinn verið sígandi og því í miklu jafnvægi undanfarna áratugi. Það segir manni að kerfið er að þjóna tilgangi sínum fyrir hrossaræktina, það hefur aðhald og aðeins þeir allra bestu ná stjörnudómum, hrossakynið ''uppfærist'' á eðlilegum hraða.

Þennan ágæta áratug fór þetta jafnvægi hinsvegar alveg úr skorðum. Of margir hestar eru skyndilega að ná gífurlegum árangri í dómi en áður fyrr sem getur ekki talist eðlilegt. Stjörnudómar eru daglegt brauð. Þessar einkunnir má m.a. skrifa á betri þjálfun og árangri í hrossaræktinni eftir 60 ára markvissa ræktun - en ekki síður á þá staðreynd að kerfið þarfnast sárlega algerar grunnuppfærslu samhliða þeim breytingum sem urðu á hrossunum á þessum áratug. Þetta verður að gera svo kerfið geti áfram verið nothæft tæki til að þjóna hrossaræktinni til árangurs til framtíðar.

Ræktunarstarfið virðist vera búið að ná markmiðunum sem sett voru í upphafi að mörgu leiti - en nú þarf að koma fram með ítarlegri markmið, auknar kröfur - svo ræktunarstarfið skaðist ekki til framtíðar. Ef kerfið verður ekki uppfært mun íslensk hrossarækt staðna og gallarnir, sem sannarlega eru enn til staðar, fá að grassera.





Heimsmethafar nánast árlega

Á árunum 1978-1999 komu fram örfá hross sem hlutu um eða yfir 8,50 í aðaleinkunn. 8,50 er ákaflega há aðaleinkunn, 85% fullkomnun fyrir heildina. Hross með 8,30 í aðaleinkunn fyrir árið 2000 voru talin mjög góð enda var það há aðaleinkunn á þeim tíma. Í dag er 8,50+/- algeng tala fyrir góða stóðhesta og hestur með 8,30 er í raun orðinn miðlungshestur í dag.

Á nánast hverju ári síðan árið 2000 hafa komið fram nýir 'heimsmethafar' í einkunnum sem segir manni að nú hljóti að hrikta allverulega í stoðum kynbótakerfisins. Gífurlegt bil hefur skapast þegar maður skoðar tölur eldri og yngri hrossa. Ef skoðaður er fjöldi hrossa með 8,50 og yfir í aðaleinkunn í WorldFeng má sjá að hross dæmd fyrir árið 2000 eru í mjög miklum minnihluta, lengd listans hafa hross sýnd eftir árið 1999 skapað.






5 hestar á 21 ári - 12 á 9 árum

Ef skoðað er dæmi um hross sem hafa hlotið 9,0 eða hærra í heildareinkunn fyrir hæfileika (90% fullkomnun) má sjá (skv. WorldFeng) að aðeins 5 hross hafa hlotið slíka einkunn á árunum 1978-1999. Það hljómar nokkuð eðlilega þar sem 9,0 og yfir (90%+ fullkomnun í heild fyrir hæfileika) er gífurlega há einkunn og aðeins einstakt hross nær slíkum árangri.

Til samanburðar má hinsvegar sjá að á nánast hverju ári síðan árið 2000-2009 hafa komið fram alls 12 hross sem skora 9,0 eða yfir í heildareinkunn fyrir hæfileika. Samanburðurinn er sláandi: 5 hross á 21 ári, 12 hross á 9 árum. Aðalástæðan fyrir þessum mun er væntanlega betri þjálfun og reiðmennska og svo árangur í ræktun að skila sér - en einnig vegna þess að kröfurnar sem kynbótakerfið gerir til hrossanna eru ekki í samræmi við þær breytingar sem urðu á hrossunum eftir árið 2000 þegar þjálfun og tamning fór að komast á mun faglegra stig.

Hestarnir eru þjálfaðir til meiri afkasta og betri frammistöðu - og kerfið var ekki ,,sett upp'' til fyrir þesskonar hross og þess vegna hafa þau náð í skottið á kröfunum. Sökum þessa hlýtur kynbótakerfið að þurfa að fá algera grunnuppfærslu og endurskoðun (auka kröfur) svo ræktunarstarfið beri ekki skaða af, þ.e. að það staðni eða hreinlega skaðist.

Hross eftir árið 2000 og fyrir árið 2000 í augum komandi kynslóða? Gífurleg gjá hefur myndast sökum betri þjálfunar og reiðmennsku undanfarin 10 ár. Án nýrrar grunnuppfærslu á kynbótakerfinu mun þessi gjá breikka og breikka ár eftir ár sem getur ekki verið gott fyrir hrossaræktina til framtíðar. 

Gjá að myndast

Reynt hefur verið að sporna við þessari þróun í ár með því að herða kröfur kynbótakerfisins þannig að hestur þurfi að fá ákveðna einkunn fyrir t.d. hægt tölt og hægt stökk til að geta hlotið háa einkunn fyrir almennu einkunnina tölt og stökk og breytt var vægi á nokkrum þáttum.

Þrátt fyrir góða viðleitni um að herða kröfurnar mun það að öllum líkindum ekki virka af neinni alvöru við að færa kerfið aftur í rétt horf því breytingin er ekki á grunninum á kerfinu - sem hlýtur m.a. að verða að vera á skilgreiningunum á hvað sé 8,0 tölt og hvað sé 9,5 tölt svo dæmi sé tekið. Það þarf m.a. að fara ofan í saumana á hverri einkunn fyrir sig og herða kröfurnar til að kerfið haldi áfram að vera nothæft tæki en ekki einkunnamaskína sem hækkar verðlag á hrossum. Slíkt er aðeins skammgóður vermir fyrir hrossaræktina.


Minni kröfur?

Dómarar virðast einnig orðnir gjafmildari með árunum (þ.e. frá árinu 2000) og stundum sjást niðurstöður sem minna oftar en ekki á spennandi úrslit í gæðingakeppni þar sem einkunnum er slett í takt við lófatak áhorfenda (þ.e. tískuhestur í braut).

Brekkudómararnir svokölluðu hafa þegar tekið eftir þessu og reglulega skýtur sú umræða upp kollinum um hitt og þetta hrossið sem hafi nú ekki alveg átt allar þær einkunnir skilið sem það hlaut fyrir sína frammistöðu. Þetta atriði (minni kröfur á stundum að virðist), ásamt fleirum hljóta að vera mjög alvarleg fyrir hrossaræktina til framtíðar. Kynbótakerfið verður að þjóna tilgangi sínum, að leggja línurnar fyrir hrossaræktendur svo þeir megi bæta íslenska hestakynið til framtíðar og fara ætti varlega með allar einkunnagjafir svo marktækni tapist ekki. 




Tölfræðireikningurinn BLUP mun óhjákvæmilega þarfnast sífelldra grunnuppfærslna í framtíðinni sökum himinhárra einkanna.

Möguleg skaðsemi gamals kerfis

Ef einkunnir halda áfram að hækka og dreifast á mikinn fjölda hrossa á sama hraða og nú má leiða líkur að því að hér verði mikil gengisfelling á eldri hrossum og þar með ættum, BLUP kerfið mun þarfnast sífelldra endurútreikninga sem gerir það enn ómarktækara (sjá nánar undir Greinar: Hugleiðingar um afkvæmaverðlaun), stóðhestar gengisfellast hraðar þar sem ný og ný stjarna kemur fram árlega og aukin fjárhagsleg útgjöld ræktenda vegna himinhárra folatolla svo dæmi séu tekin. Líklega mun þurfa að hækka 1. verðlaun úr 8,00 í 8,10 síðar meir til að leiðrétta kerfið þar einkunnaskalinn mun óhjákvæmilega færast ofar í framtíðinni og myndu þá 1. verðlaunin í raun einnig hafa gengisfellst.


Hinn fullkomni íslenski hestur eftir aðeins um nokkurra áratuga ræktun?

Einhvern tíma í náinni framtíð mun væntanlega koma fram hross með 9,0 eða 9,0+ í aðaleinkunn sem er mjög alvarlegt mál eins og gefur að skilja. Hrossaræktin væri þá búin að skila af sér nánast hinum fullkomna íslenska hesti.

Íslensk hrossarækt er ákaflega ung miðað við þá löngu markvissu hrossarækt sem hefur átt sér stað erlendis og því hlýtur leið hennar að fullkomnun að vera töluvert lengri en nokkrir áratugir, sérstaklega þegar kerfið byggir á því að líta frekar fram hjá einstökum göllum og horfa frekar í það sem gott er. Slíkt kerfi getur varla skilað ræktuninni hinum fullkomna hesti.





Það er ekki hægt að stinga höfðinu í sandinn lengur.

Hvernig er hægt að breyta kerfinu?

Það hlýtur einnig að þurfa að breyta því hvernig hross eru dæmd, þeir ''plús og mínus'' dómar sem eru við lýði hljóta að valda skekkju. Hross virðast dæmd þannig að ef eitt eða tvö atriði ákveðins þáttar eins og t.d. tölts eru úrvals góð, restin ágæt en eitt atriði vantar eða eitt atriði er til lýta þá virðast hross samt fá allt að t.d. 9,5 fyrir tölt. Hvað þýðir það fyrir hrossaræktina?

Hestur sem er t.d. aðeins hliðstæður á tölti en hefur allt annað gott og býr að úrvals yfirferð og fasi getur hlotið allt að 9,5 fyrir tölt - kerfið hampar þar með hestinum og ræktendur um leið og fara þannig að rækta útlitsgallað tölt. Hreyfingargölluðum hestum getur því verið hampað á kostnað ræktunarstarfsins sem hlýtur að hafa áhrif á t.d. hreinleika gangtegundanna innan stofnsins í framtíðinni.


Óæskilegi þátturinn vegi þyngra

Mun eðlilegra væri að dæma þetta á hinn veginn, þ.e. ef hross hefur t.d. eitt eða tvö atriði úrvals í gangtegund, önnur góð - en eitt slæmt sem gerir það af verkum að hrossið kemst ekki ofar í skalann en t.d. 8,5 eða lægra ef þátturinn er það óeftirsóknarverður.

Mjög hart er tekið á hrossum sem hafa lágan fótaburð svo dæmi sé tekið enda sækist ræktunarstarfið ekki eftir slíkum hrossum og ætti kerfið að setja dæmið eins upp fyrir alla óæskilega galla til að fá frekari árangur inn í ræktunarstarfið. Að óæskilegi þátturinn vegi þyngra á móti góðu þáttunum svo ræktunin losni frekar við þá. Það er jú tilgangur kerfisins - að vera aðhald og beina ræktuninni á þá braut sem stefnt var að í upphafi sem var að losna við óæskilega þætti og rækta glæsilegri, léttbyggðari og hæfileikaríkari hest? Nú þarf bara að gera þessar kröfur ítarlegri svo kerfið haldi áfram að þjóna hrossaræktinni þar sem flestum eldri markmiðum hefur þegar verið náð.

Af hverju eru tollar orðnir svona háir?

Mjög margir stóðhestar hafa aðaleinkunn nálægt 8,50 eða hærra, það er virðist vera orðið normið í dag fyrir hæfan stóðhest. Stóðhestseigendur sem eiga slíka hesta hika ekki við að rukka 100.000-200.000 kr fyrir tollinn sjálfan eða hærra sem var eðlilegt verðlag á árum áður þar sem svo há aðaleinkunn var gefin fyrir úrvals árangur stóðhests - sem aðaleinkunn í kringum 8,50 sannarlega er.

Aðeins 10 ár eða svo eru frá þeim tíma þar sem 8,50 var raunverulega sjaldséð og einstök einkunn svo eðlilegt er að viðkomandi stóðhestseigandi vilji verðleggja sinn stóðhest í samræmi við slíkan árangur - þó þessi árangur sé í raun ekki lengur einstakur í dag. Þetta atriði er líklega ein aðalástæða þess hve mikið folatollar hafa hækkað á síðustu 10 árum, þó annað spili auðvitað inní eins og aukinn kostnaður við þjálfun, mikil eftirspurn og þ.h.

Það hlýtur því að vera slæmt fyrir ræktendur fjárhagslega ef kynbótakerfið er að veikjast svo aðeins sé farið inn á það - þó hrossaræktin beri líklega mesta skaðann.





Hross sem fá of háar einkannir sökum gamals kerfis geta orðið skaðlegur trojuhestur fyrir hrossarækt framtíðarinnar.

Gengisfelling á hrossum

Margir stóðhestar með úrvals aðaleinkunn virðast oftar en ekki fá meðal eða hreinlega litla notkun þar sem framboðið af slíkum hestum er orðið svo gífurlega mikið og því gengisfellast stóðhestar hraðar en ella. Einkunnabombur virðast fá mikla notkun í fyrstu en svo minnkar notkunin gjarna ár frá ári vegna þess að ný bomba kemur fram árlega sem tekur við af þeim og færir þá í gleymsku. Þetta gerist óhjákvæmilega - nema stóðhesturinn komist í tísku og því er keppnisbrautin afar mikilvæg eins og þróunin hefur verið undanfarin ár, það er ekki lengur kynbótavöllurinn sem hefur úrslitaorðið. Einnig hafa afkvæmi sitt að segja en það tekur lengri tíma að fá þau í gagnið til að sanna gildi stóðhestsins og glæða notkunina. 

Allir gömlu hestarnir hafa gengisfellst þar sem þeir fengu lægri aðaleinkunnir (þó margir þeirra ættu reyndar í fullu tré við þessi hátt dæmdu hross í dag fengu þeir sömu meðferð) sem þýðir óhjákvæmilega skekkju í tölfræðikerfinu BLUP (út af gengisfellingu á ættum) sem hefur verið leiðrétt það oft að útreikningurinn hlýtur að vera orðinn löngu ómarktækur ef tekið er mið af fyrri afkvæmaverðlaunum sem er í raun eini tilgangurinn með útreikningi þessum (sjá nánar undir Greinar: Hugleiðingar um afkvæmaverðlaun).





Tývarssonurinn Dár frá Kjartansstöðum hefur úrvals hægt tölt en hér er honum riðið of hægt þannig að hann sýnir þrístuðning á tölti sem er ekki fótaröðun tölts heldur fets. Sé hesti riðið of hægt í kynbótadómi og sýni þar með þrístuðning (nema hann sé gallaður og sýni sífellt þrístuðning á hægu tölti) ætti hann að fá ákaflega snautlega einkunn fyrir þann þátt því hann er einfaldlega ekki á tölti - heldur feti skv. skilgreiningu á gangtegundunum. Að mínu mati ættu hross hreinlega að fá 5,0 fyrir hægt tölt ef þeim er riðið á þrístuðningi á tölti því það er ekki hreint tölt heldur fet skv. skilgreiningu á gangtegundum íslenska hestsins.


Leggja þarf aukna áherslu á hreingengni

Þegar gangtegundir eru metnar í kynbótadómi hlýtur mikilvægasta atriðið við mat þeirra að vera fyrst og fremst hvort hrossið gangi hreint, hvort það sé raunverulega á gangtegundinni - allt annað hlýtur að koma á eftir. Ef hestur gengur ekki hreint er hann ekki á viðkomandi gangtegund. Kerfið ætti því t.d. að hafa ákveðinn einkunnaþröskuld sem hross komast ekki yfir ef þau hafa ekki getu til að ganga hreint - sama þótt allir aðrir þættir gangtegundar séu úrvals.

(INNSKOT: Dómskerfið virðist virka þannig að hross eru dæmd undir t.d. 8,0 ef þau eru ekki hreingeng (hefur reyndar komið fyrir að hross fái hærra en það á skeiðbundnu tölti). Mér finnst að gangtegundirnar ættu frekar að vera dæmdar þannig að ef hrossið gengur hreint þá eru gæði gangtegundarinnar metin frá 5 - 10 í staðin fyrir að láta einkunnina 8,0 vera nokkurskonar ''lágmarkseinkunn'' fyrir hreingeng hross. Hestur sem fer á skeiðbundnu tölti er ekki á tölti og ætti þá t.d. ekki að fá eftirfarandi uppáskrifað : Tölt: 7,5. Hér er um að ræða skeiðbinding, millibil milli tölts og skeiðs, ekki tölt - hér ætti í raun ekki að vera einkunn að mínu mati. Þetta er nokkuð róttækt en þó rökrétt? Á að gefa einkunnir fyrir viðleitni? Smá pæling.)

Það gerist t.d. reglulega að hross sem t.d. slíta illa á skeiði fái allt að 9,0 fyrir skeið sem er mjög slæmt, hross verða að slíta vel til að geta fengið svo háa einkunn, annars fara ræktendur hugsanlega að rækta fjórtaktað skeið sem er millistig milli tölts og skeiðs og er ekki það sem menn ætluðu sér að rækta í upphafi.

Kynbótakerfið leggur ræktendum línurnar og ræktendur munu sækjast í að rækta það sem veitir hrossunum háar einkunnir. Ef það er yfirferðartölt með skeiðsniði þá munu ræktendur að öllum líkindum leggja einhverja áherslu á það í sinni ræktun þar sem það veitir verðlaun - sem getur orðið stórskaðlegt fyrir hinn íslenska gæðing sem á að búa að 5 hreinum gangtegundum. 





Kerfið í kringum hrossaræktina er til að beina hrossaræktendum leiðina að þeim markmiðum sem voru sett til að bæta hestakynið í heild sinni. Á mynd er ungur og efnilegur stóðhestur undan Töfra og Krúnu Tývarsdóttur, Sóti frá Kjartansstöðum, í Þýskalandi.

Kynbótabrautin ætti að hafa lokaorðið

Kynbótakerfið er fyrst og fremst aðhaldskerfi fyrir hrossaræktina, án þess mun hrossaræktin staðna og hrossaræktendur munu óhjákvæmilega fara villur vegar án þess. Þess vegna er ákaflega mikilvægt að kerfið haldi áfram að beina hrossaræktendum leiðina þrátt fyrir að hrossin hafi nú náð í skottið á þeim kröfum sem gerðar eru til þeirra innan kerfisins eins og  nú hefur gerst þökk sé betri þjálfun og tamningu að mestu. Því verður að uppfæra kerfið alveg frá grunni til að mæta þessu nýja landslagi sem birtist eftir árið 2000 svo dómskerfið haldi áfram að vera marktækt og þjóna hrossaræktinni áfram til árangurs - en ekki til stöðnunar, gengisfellingar á hrossum, mun hærri folatolla og svo framvegis.

Kynbótabrautin á að hafa lokaorðið hvað hrossaræktina varðar líkt og áður var - ekki keppnisbrautin. Eða hvað?

Með bestu kveðju,
Linda Karen

Spóla hefur fengið nýja eigendur

Spóla hefur verið seld góðri fjölskyldu sem ætlar að nota hana í ræktun. Einnig fylgdi fylið við honum Keim frá Kjartansstöðum með í kaupnum svo fyrsta folaldið þeirra undan henni ætti að koma strax á næsta ári ef allt gengur upp.

Það var svolítið erfitt að láta hana þar sem þetta er mikil vinkona mín og vildi ég alls ekki láta hana fara hvert sem er. Nokkrir höfðu samband þegar ég setti hryssuna á sölu um daginn og  svaf ég ekki sumar nætur fyrir áhyggjum þar sem ég vildi að hún færi örugglega í réttar hendur.

Þegar Hubertine, nýji eigandinn hennar hringdi til að forvitnast var eins og öllum mínum áhyggjum væri skyndilega létt. Reyndar var hún að leita sér að hryssu sem væri tóm svo hún gæti sjálf haldið undir hest og fjallaði símtalið að lokum meira um hann Keim þar sem Spóla var þegar komin undir hest. Hún ætlaði svo að vera í bandi út af stóðhestinum. Ég fékk strax þá tilfinningu eftir símtalið að ég vildi óska þess að hún myndi eignast Spólu frekar en nokkur annar enda virkilega indæl manneskja og dýravinur. Um klukkustund síðar hringdi hún svo aftur og vildi fá að eignast hana Spólu eftir að hafa íhugað málið og ég var auðvitað himinlifandi með að fá svona flottan eiganda fyrir hana. Svaf mjög vel eftir það! 




Funi frá Reykjavík að sperra sig, stendur reyndar á halla að aftan.

Funi litli lítur líka bara svona vel út, reistur og spengilegur. Ég er að vona að hann verði sótrauður, fái eitthvað afbrigði af því. Hann er dekkri en hin rauðu folöldin í hólfinu og maður verður bara að krossa fingur en sótrautt er í miklu uppáhaldi og væri ekki leiðinlegt ef hann fengi þann lit frá  föður sínum honum Sóta.





Funi jr. hefur líka þennan myndarlega hanakamb sem ég vona nú að eigi eftir að stríkka... og lýsast eins og taglið...!

Hann tók svakalegan skeiðsprett undir sjálfum sér í dag og hann á greinilega eftir að hafa gott vald á þeim gangi. Hann er brokklaus enn, bíð eftir haustinu þegar hann er orðinn þyngri og fer að grípa það.

Eldey er öll að verða betri og henni batnar vel svo það er gott.
Hún á að verða alheil blessunin.

Með bestu kveðju,
Linda Karen